-
in Memoriam


Resie Vroemen *28 juni 1966 +20 mei 2016











Het bestaan
van een vlinder 
begint 
als een rups 
haar cocon 
achterlaat.







Afscheid nemen bestaat niet
Ik ga wel weg maar verlaat je niet
je moet me geloven
Al doet het pijn

Ik wil dat je me los laat
En dat je morgen weer verder gaat
Maar als je eenzaam of bang bent
Zal ik er zijn









Do not stand at my grave
and weep 
I am not there
I do not sleep

I am a thousand winds that blow

I am the diamond glints on snow

I am the sunlight on ripened grain

I am the gentle autumn rain

When you awaken in the morning's hush,
 
I am the swift uplifting rush

of quiet birds in circled flight

I am the soft stars that shine at night
 
Do not stand at my grave and cry;

I am not there
I did not die.